تو آه منی، اشتباه منی، چگونه هنوز از تو میگویمتو همسفر نیمه راه منی، چگونه هنوز از تو میگویمپناه منی، تکیه گاه منی، که زمزمه ات مانده در گوشمگناه منی، بی گناه منی، که بار غمت مانده بر دوشمبهانه من! بغض خانه من! گرفته دلم گریه میخواهمخیال خوش عاشقانه من! همیشه تویی آخرین راهمصدای تو ام، پا به پای تو ام، تو میبری ام رو به خاموشیغریبه ترین آشنای تو ام که میکُشدم این فراموشیتمام منی، ناتمام منی، چه بغض بدی در گلو دارمبیا و بگو فکر حال منی، ببین که هنوز آرزو دارم

«يا من هو اسمه دوا» يا عباس
«يا من هو اسمه شفا» يا عباس
نگذار خدا نكرده كافر بشوم!
عباس خداست يا خدا ... يا عباس

---

هرچه میخواهند بگویند.ما از این خاندان معجزه ها دیدیم،باورشان داریم و رهایشان نمیکنیم.هرکسی لایق عشق اهل بیت (ع) نیست.

درد ما روسری و نماز و روزه و لباس مشکی نیست که دنبال رها شدن از آنها باشیم.درد فراتر از اینهاست.